yine sabah oldu şarap ve sigara eşliğinde. yine güneş doğdu mutlu ve hüzünlü düşünceler altında. paylaştıkça paylaşıldı ama yine değişen bişey olmadı. hayat bu değil mi zaten? düşünceleri ve hayalleri çıkarınca geriye kalan. ama umut vardır gönlünde insanın herzaman, en zavallı özelliği yaşayabilmesini sağlayan. karanlıkta biyerlerde durur hiç kendini kaybetmeden. bazen korur seni, bazen korkutur. ama kaybetmezsin onu, kaybedemezsin... yine öyle bi gün oldu, çevremde tutunabileceğim dallarla dolu. bırakmıyorum, bırakamıyorum, korkuyorum, soğuk ve karanlığa düşmekten. ama düşmeyeceğimi de biliyorum bi yerde. sonuçta en zavallı özelliği bende taşıyorum kalbimde biyerlerde. UMUT, UMUt, UMut, Umut, umut, umut ederek yaşıyorum hayallerimde... biraz daha şarap olsa...